Zaburzenia emocjonalne i psychiczne w połogu


Zaburzenia emocjonalne i psychiczne w połogu


 Macierzyństwo jest to najcudowniejszy dar  jaki  dano płci pięknej. Jest to  najpiękniejszy  okres w życiu każdej matki . Pełnienie roli matki wpisane jest w rolę społeczną kobiety zdecydowanie wyraźniej niż ojcostwo w rolę społeczną mężczyzny. Jednak adaptacja do zadań związanych z pełnieniem roli rodzica nie jest prosta, a okres po porodzie może przynieść nie tylko oczekiwaną radość oraz spełnienie, ale też  liczne problemy i nawet zaburzenia emocjonalne. Okres połogu może sprzyjać pojawieniu się zaburzeń nowych jak i powtórnemu wystąpieniu zaburzeń istniejących wcześniej.
Bezpośrednio po porodzie kobieta potrzebuje pomocy osób bliskich , a ze strony personelu medycznego oczekuje zrozumienia swojego stanu emocjonalnego . Przeżycia tego okresu mogą mieć wpływ na jej zdrowie przez resztę życia. Po porodzie na oddziale położniczym okres ten powinien być wykorzystywany na dokładną obserwację pacjentki stanu fizycznego i psychicznego. Sytuacja po powrocie do domu może kobietę przerastać. Problemy z laktacją, płaczące dziecko  i brak odpoczynku  mogą się przyczynić do nawet do deperesji poporodowej. Aby do tego nie doszło matka w połogu powinna odpoczywać, ale przedewszyskim zająć się dzieckiem.  Nie ma czasu na gotowanie, sprzątanie czy prasowanie. Gdy musi to zrobić, niedostatecznie zajmuje się dzieckiem - wtedy mogą pojawić się problemy. Dlatego trzeba zaopiekować się tą kobietą ugotować posiłek i wyręczyć, a matka tym czasem powinna skupić się na dziecku, karmieniu i pielęgnacji.

Przygnębienie poporodowe 

Między 1. a 14. dniem po porodzie może wystąpić smutek poporodowy inaczej Baby Blues.
Baby blues dotyczy 50-85% kobiet po porodzie. Smutek poporodowy osiąga swoje maksimum między 3. a 7. dniem po porodzie. Wtedy występują największe zmiany hormonalne. Spada stężenie progesteronu, estrogenu, kortyzolu a następuje wzrost prolanktyny. Przygnębienie poporodowe powinno ustąpić do 3 miesiąca.
Objawy:  umiarkowane obniżenie nastroju, płaczliwość, napięcie, drażliwość, uczucie wyczerpania, trudności z koncentracją, zaburzenia snu, uczucie wrogości wobec męża. Pacjentki z typowymi objawami baby blues nie wymagają pomocy medycznej, raczej wsparcia ze strony rodziny i wypocznku.

Depresja poporodowa

To zaburzenie o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu, pojawia się zwykle 6 tygodni po porodzie. Depresja postnatalna dotyczy 10-20% kobiet.
 Objawy: charakterystycznym zjawiskiem jest bardzo bogata , na pokaz ekspresja przygnębienia z płaczliwością, częstymi skargami na nieznośny smutek i zmęczenie. Pojawia się wysoki poziom lęku, z napadami paniki, nieadekwatna i nadmierna troska o własne dziecko. W depresji występują często natrętne myśli związane ze zrobieniem krzywdy dziecku. Także wystepują myśli samobójcze,trudności z zaśnięciem, poczucie nieudolności, przekonanie o małej atrakcyjności. Występują skargi poczucia osamotnienia,  także trudności w okazywaniu uczuć.

Psychoza poporodowa

Występuje rzadko, bo dotyczy 0,1-0,2% kobiet w okresie poporodowym. Rozwija się od kilku dni do 3 miesięcy po porodzie. Rozwija się bardzo gwłatownie.
Objawy: bezsenność, brak odczuwania głodu, pobudzenie, drażliwość, unikanie kontaktów z dzieckiem, omamy, urojenia o treści związanej z dzieckiem czy porodem. Kobieta słyszy głosy, które nakazują zabić dziecko i siebie albo,że dziecko zostało nawiedzone przez demona. 
Psychoza poporodowa najczęściej rozwija się u pierworódek, z wcześniejszymi rozpoznaniami choroby dwubiegunowej. Czynnikiem ryzyka też może być bliskie pokrewieństwo z osobami chorującymi na psychozy. Przypadki tego zaburzenia wymagają hospitalizacji oraz intensywnego leczenia psychiatryczengo.
_________________________________________________________________________
Pokażcie ten tekst przyszłe mamy mężowi lub rodzinie czy partnerowi.  Niech wiedzą,że mają Wam pomagać i wspierać. Pranie czy gotowanie w połogu nie jest najważniejsze. Niech partner wam pomoże, mama czy koleżanka, a Wy odpoczywajcie i zajmujcie się dzieckiem!

Komentarze